We were born to be real, not perfect

Perfectionisme. Het is een fantastische eigenschap maar tegelijkertijd een afschuwelijke eigenschap. Het kan je tot onmogelijke hoogtes brengen maar net zo snel in de diepste dalen laten flikkeren. Ik ben er supertrots op en ik haat het tegelijkertijd. Want het houdt je veel en vaak bezig. Bijna dwangmatig lijkt het soms wel. En dat isMeer lezen over “We were born to be real, not perfect”

Synoniem voor “het weer” : “het kind”

Ik blijf er van onder de indruk hoe snel het weer kan veranderen. Waar de ene dag de bomen de wegen versperren en vrachtwagens omwaaien, onze schutting bijna knapt en de O zo mooie bloempotten sneuvelen (fijn dan, nog amper gebruikt 😦 ) schijnt nu de zon en is de lucht iets bewolkt maar nietMeer lezen over “Synoniem voor “het weer” : “het kind””

Beschuit met brokjes

Dit was ons hondje. Windy. Een Jack Russell Terrier. In februari dit jaar was hij alweer een jaar dood. Ik heb altijd geschreeuwd geen hond te willen. Voor geen goud. We hebben een kat, een hoogbejaard exemplaar, en dat was wat mij betrof meer dan voldoende. Al dat hondenhaar wat nooit weer verdwijnt? Dank jeMeer lezen over “Beschuit met brokjes”

Life travelling

Ik vraag het me af: hoe kan het dat tegenslagen een mens (meestal) sterker maken? De uitspraak “what doesn’n kill you makes you stronger” staat in bijna ieders uitspraken- vocabulaire gegrift en klopt vaak ook nog.  En hoe kan het dat we daar liever niet over nadenken wanneer ons iets ergs of verdrietigs overkomt? HetMeer lezen over “Life travelling”

De geur van herinneringen

Oud brood in de la… Tijd om er een beetje vogeltjesvoer van te … knippen! Ja dat gekruimel en gescheur kan zo’n gedoe zijn dat het makkelijker is de schaar ter hand te nemen en er kleine vierkante blokjes van te knippen. Het gaat makkelijk. De schaar glijdt soepeltjes door het oude brood heen enMeer lezen over “De geur van herinneringen”

Patience is the only remedy

Verdrietig zijn. Neerslachtig zijn. Het overkomt ons allemaal, vroeg of laat. Allemaal krijgen we een portie voor de kiezen waarmee we moeten dealen. Een burn out heb ik nog nooit gehad. Ik heb wel eens een lange tijd onrustigheid en een gedeprimeerd gevoel ervaren wat overheerste. Een nare tijd was dat. Eentje waarbij je gripMeer lezen over “Patience is the only remedy”

Blinde paniek

Vuur. Geknal. Overal waar ik kijk is paniek. Paniek bij de mensen om me heen, paniek in de verte, paniek naast me. Paniek in de ogen van mijn buurman, in de ogen van de schreeuwende kinderen en in mijn eigen ogen. Ik ben vreselijk bang. Bang om getroffen te worden door de knallen. Ik hoorMeer lezen over “Blinde paniek”

Rotleven

Vandaag ben ik lelijk. Het is niet anders. Niet dat ik dat zelf dacht hoor toen ik een blik in de spiegel wierp vanochtend, ach nee, viel best mee. Het was mijn middelste kind die het zei. En niet alleen ik blonk uit in in uglyness, het was ook de kat, haar vader, haar kledingMeer lezen over “Rotleven”