Bedankt voor het compliment

Ouder worden. Ik.wil.niet. Ja kijk, niet dat ik vroeg dood wil ofzo, hou op schei uit zeg, nee ik wil gewoon een beetje, nou ja, gracieus oud worden. Of tenminste, strak tot op mijn tachtigste. Nou vooruit, tachtig is wat hoog gegrepen, maar zestig-plus moet toch haalbaar zijn dacht ik zo. Nou heb ik zoMeerMeer lezen over “Bedankt voor het compliment”

Noodzakelijke klanken

Keihard meezingend met mijn gloedjenieuwe hoofdtelefoon hangend aan m’n mobiel de kamer stofzuigen. Wat lekker. En wat vals. Maar dat hindert niets, want niets staat de ontlading in de weg. Dan kijken mensen ook maar om als ze net hun gemeentelijke ronde doen, het deert me niet.  Vrolijk zuigend vlieg ik de kamer door omMeerMeer lezen over “Noodzakelijke klanken”

Een jaar zonder verwachtingen

Hiep hiep hoera! Het is 2015!! Wacht even, ik zeg het nog es;  het is 2015… Waar is het afgelopen jaar gebleven? Het gevoel van twee keer met je ogen knipperen en je in een andere tijd bevinden overheerst sterk. Want het is een gegeven, de tijd raast maar raak en wij razen ‘vrolijk’ mee.WatMeerMeer lezen over “Een jaar zonder verwachtingen”

Back to Basic it is!

Facebook. Een begrip op zich. De hele wereld maakt er gebruik van en iedereen post maar raak. Mijzelf incluis. Want wat is het leuk om een geinig plaatje te delen, te reageren op een grap, leuke teksten te ‘liken’ en wat al niet. Het blauwe duimpje heeft een heel eigen leven gekregen.Facebook is een wereldMeerMeer lezen over “Back to Basic it is!”

Diagnose Sionsberg: verstandsverbijstering

 Stel je verliest je baan en je hoort achteraf dat het allemaal opzettelijk is gebeurd. Dat het bestuur van het bedrijf waarbij je werkte strooide met uitgaven terwijl het tot haar nek en oren in de schulden zat. Dat er geld wordt verkwist en er op een slinkse wijze door meerdere partijen op aangestuurd wordtMeerMeer lezen over “Diagnose Sionsberg: verstandsverbijstering”

Ja, ik wil (nog een keer)

Er was er eens een meisje dat verliefd was op de liefde. Als meisje van drie werd ze al verliefd op Vincent, een knappe peuter met blonde haartjes en kaarsrechte melktandjes. Op de kleuterschool kwam ze Joost tegen. Het zoontje van de huisarts waar ze knikkende kleuterknietjes van kreeg. Eenmaal op de basisschool (1e klas) kwamMeerMeer lezen over “Ja, ik wil (nog een keer)”

De kracht van nostalgie

Heimwee hebben naar een tijd die ver voor jouw komst speelde. Denken aan bezigheden de plaatsvonden ver voordat jij geboren werd. Genieten van dingen die je zelf nooit mee hebt gemaakt. Raar maar waar. Bijna iedereen wordt weemoedig van nostalgie. De kracht van nostalgie is groot. Nostalgie kan troostend, opbeurend en plezierig zijn. Het kan jeMeerMeer lezen over “De kracht van nostalgie”

Nossa, Nossa lalalalalalala!

 Luidkeels zingend zat ik vanmorgen in de auto naar het werk. Het liedje van Meghan Trainor galmde door de defecte speakers waardoor een schel geluid mijn net ontwaakte oortjes streelde. Nou weet iedereen wel hoe een ochtendzangstem ongeveer klinkt (denk in de trant van een kraai) maar dat kon mij niet deren. “If you got beautyMeerMeer lezen over “Nossa, Nossa lalalalalalala!”

De euforie van groot zijn

 Ruim achttien jaar geleden was het dan eindelijk zover. Ik ging op mezelf. Enig idee hoe fantastisch het was dat mijn eeuwige droom werkelijkheid werd? Ik kreeg een flatje toegewezen in het dorp en wist na één blik in mijn gloedje nieuwe woonkamer al precies waar de kerstboom moest komen. Dat vond ik het allerbelangrijkste.MeerMeer lezen over “De euforie van groot zijn”

Vibrerende Massage, voor de allerzachtste wangetjes!

  Toen ik nog klein was kregen wij om de zoveel tijd de Wehkamp, Neckermann of ‘Ter Meulen Post’  in de brievenbus. Mams had er vast en zeker eens iets uit besteld om daarna nooit weer van deze bron van oud papier af te komen. Voor mijn ouders was het slechts oud papier, maar ik,MeerMeer lezen over “Vibrerende Massage, voor de allerzachtste wangetjes!”