Categorie archief: Geen categorie

Het is kwart over acht en met een droge keel wordt ik wakker. Omdat mijn wederhelft nog in diepe rust is (zou ik ook zijn met zulke werkdagen haha) ga ik alleen naar beneden. Daar zit Dominic in de kamer. ‘Ik kijk naar de film “Spijt” hoor…Allang blij dat de rest nog slaapt blijf ikMeerMeer lezen over “(on)diepe krassen”

Het is frappant. Hoe meer kinderen je krijgt, hoe meer je vergeet. Bij nummer één is alles lof en evangelie. Je prijst ze de hemel in en elke stap die ze zetten, elk geluidje dat ze kirren is eigenlijk ‘voorpagina-nieuws-waardig’ voor de Telegraaf. Je verbaast je keer op keer over hun kunnen en talenten enMeerMeer lezen over “Selectief onthouden”

 Er zijn van die dingen waar ik als doodgewoon mens niks van begrijp. Dingen waar bepaalde aardbewoners zielsgelukkig, bevredigd en vervuld van raken. Waar ze euforisch en vindingrijk van worden en het te pas en te onpas doen of laten doen: de online crimineel uithangen. Ik snap er niets van. En nog belangrijker, ik wilMeerMeer lezen over “Boef op je scherm”

 Sinds alweer een paar jaar heb ik een nieuwe liefde. Nee, geen chocola, dat is inmiddels uitgekauwd, sterker nog, die liefde is zelfs al een beetje passé (tenzij het meer dan 70% cacau bevat). En ja, ik weet dat ik als een Health freakin’ zeikerd klink wanneer ik je zeg dat deze liefde “Fitness”  heet. WanneerMeerMeer lezen over “Verandering van spijs doet eten”

Drents MuseumWeken kijk je uit naar je vakantie. Wat zeg ik, maanden! De dagen streep je af en hoewel deze supersnel voorbij razen lijkt een ver geplande vakantie mijlenver weg. Pfff. Je worstelt je door de dagen heen en dan eindelijk lijkt je ontspanning in zicht te komen. Elke dag een beetje dichterbij. Hocus PocusMeerMeer lezen over “Home sweet Home”

Terwijl ik over Facebook scroll, flitst er een berichtje van Linda.Magazine voorbij. Ik zie een Indiase moeder met ondertiteling: “ik moet ze grootbrengen en dan uithuwelijken”. Eens te meer realiseer je je hoe gelukkig je jezelf mag prijzen in Nederland geboren te zijn. De moeder is bevallen van een prachtige tweeling. Maar noemt het zelfMeerMeer lezen over “Meisjes: beschuit zonder muisjes…”

Er zijn van die kleine momentjes in je moederbestaan, dat je je afvraagt, waarom? Waarom ben ik soms ook zo’n klootviool? Tja, het antwoord daarop zullen we wel nooit weten. Het is voorbestemd denk ik dan maar.Gisteravond kwam papa weer thuis na een middagje puzzelen in de 4×4 met opa. De hele middag was voorMeerMeer lezen over “Tentstokken en boze dromen; laat die vakantie nu maar komen”

 Een te dikke kont, rimpels, het weer wat werkelijk noooooit naar de zin lijkt te zijn, de buurman, de vriend van je vriendin, de school van je kids, die vreselijke tante met haar eeuwige kritiek, een zeikerige echtgenoot, je menstruatieperikelen,  puberende kinderen, de onderwerpen om over te zeiken zijn eindeloos. Er gaat geen dag voorbijMeerMeer lezen over “De-30-dagen-niet-zeiken-challenge”

En nee, dit ben ik niet ;-)’Het heeft zo moeten zijn’. Ken je die uitspraak? Het overkomt ons allen best nog wel eens. Zo’n moment waarvan je denkt: “O, dus daarom belde zus en zo vanmiddag af” (Kon ik lekker even zelf de stad in). Of “Pfff, maar goed dat ik een rondje om fietsteMeerMeer lezen over “Huub, Huub, Beha truc…”

Beste minister President Geachte meneer Rutte, Voordat ik aan dit briefje schreef Zat ik maar steeds te frutte Want hoe begin je nou een brief aan iemand zo bekend Waarvan het er verdacht veel op lijkt Of hij soms nergens verstand van heeft, En geen emotie kent… U heeft natuurlijk veel geleerd, Scripties geschreven enMeerMeer lezen over “"Beste minister President…"”