#eenjaarnikskopenchallenge

droomHet is alweer een jaar geleden dat het 8 januari 2017 was… Lekker logisch begin van de blog dacht ik zo 😉 Maar ook toen borrelde er van alles in mijn hoofd. Net als nu. Net als elke dag trouwens. Mijn hoofd staat nooit langer dan een seconde stil. Zelfs ’s nachts maalt mijn brein op volle toeren om mijn hoofd in balans te houden…

Niet altijd even leuk trouwens hoor, die dromen. Ik vind ze op zich prima, maar sommige dromen mogen wel gewoon wegblijven. Die droom dat mijn nieuwe (lees: nog te verwekken) hondje verslonden werd door een grote hond. Man, man, ik werd helemaal overstuur wakker en wilde meteen geen hond meer hebben. Wat nou als dit voorspellend was?? Ik bedoel maar. Niet meer aan denken dus.

Of de droom die af en toe voorbij waait; dat mijn man overspel pleegt. Dat vind ik echt zó’n nare droom! Dan word ik altijd verdrietig en verschrikkelijk boos wakker. Dan kijk ik opzij en zie hem liggen. Ik wéét dan dat het maar een droom is maar denk erachteraan: “Als je het hart ooit hebt…” Precies. Dat dus. Ik breek elk bot in zijn geile lijf. Sorry, ik draaf even door. Die lieverd. Gelukkig leest hij mijn blogs nooit. Adem in, adem uit… Het zijn slechts dromen.

Maar goed, leuk zijn ze dus niet altijd. Ik heb ook wel eens hele mooie dromen. Heel lang geleden droomde ik eens van een vurige zoen met… Elvis Prestley (insert hysterische emoticon) O my, dat was een mooike. Wel een beetje hypocriet als ik dit zo lees. Ik flip wanneer ik droom over een overspelige echtgenoot en zelf zoen ik er op los in mijn nachtelijke avonturen. Nou ja. Ik vind het toch anders.

Anyway, ik dwaal af. Vorig jaar besloot ik radicaal: het moet anders. Dat geld vliegt met bakken de deur uit, mijn kasten ontploffen, ik bezit zestig paar schoenen en vier winterjassen (waarvan de helft versleten, vervilt, verwassen of kapot is), ik kan mijn mond nog wel vijf jaar elke dag een andere kleur geven, mijn ogen trouwens ook en zelfs mijn gymkleding is nog lang niet opgebruikt.

Tijd voor een changement zei ik. En dat beste mensen, zeg ik nu weer. I know, I know, I must be crazy, maar dan maar wel. Vorig jaar besloot ik om 6 maanden geen geld te verkwisten. En dit jaar ga ik dat anders doen: ik wil tot 31 december 2018 geen OVERTOLLIG geld uit geven. Ik wil zoals dat tegenwoordig zo prachtig heet: ONTSPULLEN.

Het gaat al een poosje door DNsivH6WsAA8ahimijn hoofd en ter voorbereiding heb ik me de laatste twee weken nog even lekker laten gaan. Mijn kast is weer aangevuld en ik kan me (weer) uitleven met een mooie sweater of blouse. Zelfs mijn gymcloset is weer up to date. En nu, nu de vakanties weer voorbij zijn, mijn gemoed gesust en de plannen gesmeed zijn voor het nieuwe jaar, is het tijd voor bezinning: De hand gaat weer op de knip.

En geloof het of niet, ik vind het heerlijk. Heb er ook echt zin in! De vorige keer duurde het een half jaar. En vaak genoeg vroegen mensen mij in dat half jaar: “Nou heb je zeker wel heel veel zin om weer wat leuks te kopen? Je verheugd je er zeker op dat die zes maanden voorbij zijn?” Maar het antwoord op die vraag was simpel: NEEN. Dat had ik niet. De eerste paar weken waren het vervelends. Omdat je dan begint om een patroon te doorbreken.

Maar zoals bij alles went het ook weer. En eenmaal gewend aan zo’n nieuwe gewoonte geniet je er uiteindelijk van om niet meer lukraak alles in je kar te pleuren, onnodige dingen aan te schaffen of je zoveelste shirtje, hemdje of broekje in je kast te leggen. De stad ga je minder vaak in (lees: nooit meer), tenzij je kind iets nieuws moet hebben. Koffiedrinken doe je thuis wel en je besteedt je tijd veel productiever of juist meer ontspannen. Het gejaagde gevoel gaat weg. De sale raakt je niet meer evenals de nieuwe collecties. Je geniet meer van dingen die onbetaalbaar zijn eigenlijk 🙂

Ik heb eigenlijk nooit dat ik op een gegeven moment persé iets wil kopen gedurende zo’n challenge. Wel merk ik dat ik geen zin meer heb om met iemand ‘zomaar’ even de stad in te gaan. Want als ik toch niks koop of ergens wil gaan zitten (het hoort er nou eenmaal bij wanneer je jezelf zoiets oplegt) is het nogal doelloos om achter iemand anders aan te sjokken door de winkelstraten heen. Dan erger ik me dood aan de tijd die ik loop te verdoen aan het ‘niksen’. Klinkt dat egoïstisch? Dan maar wel.

Soms betekent het maken van een keus dat een ander daar hinder van ondervindt. Maar eerlijk gezegd is dat onbelangrijk. Tenzij je iemand anders tekort doet of pijn doet is het not done. Zolang dat niet het geval is kun je in mijn beleving gerust je hartje volgen. #wantdatklopt 😉

Bovendien staan er genoeg dingen op de agenda dit jaar dit veel geld gaan kosten. Neem nou die hond die nog geborgen moet worden. Zo’n diertje kost ook al gauw een paar honderd euro. En dan heb ik het nog geeneens over de riem, de mand, de bench, de dierenartskosten en zijn eten. Ik bedoel maar. Dan hebben we de vakantie(s) nog, de uitstapjes met de kinderen, de vervangende kledingstukken van alle koters, de schoolreisjes, de verjaardagen, en weet ik veel wat nog mgeld-bespareneer.

Keuzes maken is dus gewoon ook heel verstandig. En dus maak ik deze keuze vandaag. Enerzijds impulsief, anderzijds doordacht en gebaseerd op een stukje ervaring. Met het verschil dat het deze keer één keer zo lang gaat duren dan vorig jaar 😉

Maar nogmaals, met dure dingen in het verschiet is het zo gek nog niet. Zo creëer je ook een stuk rust omdat je weet dat je geen overbodige uitgaven gaat doen en dus automatisch meer overhoudt voor de dingen die je wél nog moet gaan betalen.

Je vraagt je wellicht af, wáárop gaat ze dan bezuinigen?  Ik zal het voor je op een rijtje zetten:

  • Make-up
  • Koffie drinken (beperken tot één keer per maand)
  • Bloemen en planten (tenzij alles uitgestorven voor een vensterbank staat; goed op de plantjes passen dus 😉
  • Decoratie voor in huis
  • Kleding
  • Schoenen
  • Sieraden
  • Tijdschriften (jawel, de grootste opgave)
  • Teken- en knutselspullen voor mama
  • Cadeautjes voor de kinderen (buiten verjaardagen om) #ditvindenzedusechtnietfijnmaarikwel

Ik denk dat dit wel redelijk omvat wat er op mijn ‘not to buy-lijstje’ staat. Omdat ik niet he-le-maal op rantsoen wil staan zijn er ook dingen die wél gewoon  aangeschaft gaan worden zoals o.a. mijn supplementen voor mijn sport, de kappersbezoekjes, haarzepen en deo’s en contactlenzen. Meer kan ik zo 1-2-3 niet verzinnen. Of nou ja, wanneer de wasmachine sneuvelt zullen we óók in de portemonnee moeten tasten… Kortom, de dingen die nodig zijn om nog enigszins fatsoenlijk de dag door te komen. Van alles waar ik nog genoeg van heb koop ik niks. Zo simpel ligt het.

En dus ga ik de uitdaging aan. Dat wordt dus weer afzien de komende weken. Maar, met de wetenschap dat alles relatief is, en dus ook het uitgeven van geld, weet ik zeker dat het gaat lukken!

Wie durft er mee te doen 😉 ?? #eenjaarnikskopenchallenge

4 gedachtes over “#eenjaarnikskopenchallenge

    • justbreathehappy zegt:

      Superleuk Jasmien! Soms onderschatten we onszelf en houden we dingen veel langer vol dan we in eerste instantie verwachten 😊 De eerste weken zijn vaak het lastigst; daarna verandert je uitgavenpatroon als vanzelf en vermijd je bewust de winkels waar je niets te zoeken hebt; je krijgt dan tijd én geld als cadeautje terug 😉👍🏻

      Liked by 2 people

    • justbreathehappy zegt:

      Het lijkt denk ik moeilijker dan het feitelijk is. Alles wat ik nodig heb is aanwezig. Ik vergelijk het ,met mijn meubilair: daarvan heb ik ook genoeg. Ik koop ook niet meerdere keren per jaar een nieuwe bank omdat het zo leuk is. Hetzelfde geldt voor O.a. Mijn garderobe en mijn huisraad; er is genoeg dan niet teveel. Het half jaar vorig jaar was makkelijk al betrapte ik me op enkele momenten dat je ook gauw iets koopt uit ‘verveling’ of uit gewoonte. Toen ik me daarvan bewust werd had ik opeens geen zin meer om mijn zure centen naar een sale te slepen. Of naar welke winkel dan ook. Koffie is thuis net zo lekker, in tijdschriften staat ontzettend vaak hetzelfde (bovendien heb ik wel een tablet of telefoon 😉) en ik kan me een de komende jaren volledig in parfum hullen en me opmaken. Overvloed hoeft niet meer nóg overvloediger. Er is meer rust in mijn hoofd en het huis wordt niet voller. Eigenlijk is het doodeenvoudig. Het aandurven is moeilijker dan de feitelijke uitvoering 😉

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s