Doorgeslagen ijzervreter


Het trainen gaat lekker. Heel lekker zelfs. Gekscherend post ik wel eens een foto op IG waarbij ik zeg dat ik misschien maar eens ga slapen in de gym. Of dat ik er bijna woon. En volgens mij ben ik niet de enige op deze aardkloot die vaak een uitstapje naar de gymnastiekschool doet…
Ik train met een doel. Ik train voor resultaat. Hoe krijg ik dat? Door veel en vaak te trainen. Tuurlijk, de een gaat vaker dan de ander. Ons aller doelen zijn ook te verschillend om allemaal op dezelfde manier te trainen en te sporten. De een is dol op fietsen, de ander op schaatsen of op paardrijden.
Iedereen is anders. Ik ook. En jij ook. Zo’n vier jaar geleden kreeg ik een ernstige uitslag wanneer iemand het woord ‘beweging’ liet vallen. Ik kreeg er lichtelijke braakneigingen van en liep hardgillend weg wanneer iemand het woord ‘Zumba’ en ‘Taekwando’ liet vallen… En hoe erger ik het vond, hoe meer mensen om me heen gingen bewegen…  brrrr. Om bang van te worden.

 
Dat ik uiteindelijk besloot om wel wat te gaan doen, was slechts een noodgreep om verval tegen te gaan. Maar dat uitgekauwde verhaal staat al in een andere blog, dus geen tijd voor herhaling.
In het begin werd ik trots wanneer mensen zeiden dat ik ‘veel sportte’. Daar groeide ik gelijk een meter van. Met opgetrokken wenkbrauw denken; “hey, ja, best wel stoer hé?” Maar dit hoor ik steeds vaker. En waar ik eerst nog een trots gevoel kreeg, begon nu de ergernis op te spelen. Want het ‘vaak sporten’ is inmiddels vervangen door ‘verslaafd’ of ‘doorgeslagen’ of ‘je borsten zijn zeker weggesport’ Onlangs hoorde ik dat ‘Paulina inderdaad best veel met eten bezig is…’ En daar werd niet mee bedoeld dat ik een fijne kokkin was kan ik je vertellen. 
Lieve mensen. Ik wil een strakke lijnen, een wasbord. Een sixpack. Een fourpack, for Goodness sake, een weet ik veel wat voor pack!  Ik wil shinen op mijn geplande fotoshoot. Ik wil progressie en ik wil genieten. Ik wil genieten van mijn tijd, van mijn doelen en mijn dromen. Ik wil mezelf één, twee, drie, vier, vijf keer of zelfs zes keer in de week afpeigeren om deze doelen te bereiken. Daarvoor eet ik in mijn cut niet meer dan 1000 van die rotcalorieën om te zorgen dat mijn vetpercentage blijft zakken.
Ik doe cardiosessies zodat ik mezelf eens te buiten kan gaan aan patat. Niet omdat ik verslaafd ben aan sport of doorgeslagen ben, maar omdat ik weet dat ik nou eenmaal niet los kan gaan op friet zonder daar iets tegenover te stellen. Ik kan niet goed rekenen, maar wel logisch nadenken. Strak en slank wordt je (tenzij je een Barbie bent) niet van Ben en Jerry’s en een dagelijkse duik in mijn voorraadkast.. Tenzij deze gevuld is met louter wortels en selderij. Wanneer ik genoegen moet nemen met minder, is de keus snel gemaakt. En ik heb het geluk dat ik geniet van deze reis.
Het is ontspannend, het geeft energie, het geeft voldoening en resultaat. En inderdaad, het gaat niet met sprongen; je sport en eet je drie slagen in de rondte en dan nog kruipt het resultaat  naar de oppervlakte. Maar de illusie dat je na een 30 dagen challenge as Doutzen Kroes rond drentelt is aan mij niet besteedt dus is een enige optie voor resultaat stoef door te zetten.
Hard Work pays off. Maar dat is niet hard work in 30 dagen, eerder zoals bij mij, in 3 jaar. En dan ben ik nóg lang niet waar ik zijn wil.
Dus inderdaad, ik ga ver met mijn eten, ik ga ver met mijn sporten en ik breng met liefde de offers om mijn goals te halen. En geloof me maar, wanneer ik de shoot gedaan heb, en ik alles eruit heb gehaald wat er in zat, zal ik eeuwig nagenieten van het resultaat. Dan ben ik een hottie op mijn 40e. Dan heb ik een beter lijf dan toen ik 18 was en heb ik dit zelf voor elkaar gebreid. En van daaruit werk ik weer verder aan nieuwe doelen. Welke? Geen idee, maar ze zijn vast leuk!
 
Een leuker en mooier doel kan ik momenteel niet bedenken. Want deze sport, deze hobby en deze  ‘verslaving’ belichaamt alles wat ik belangrijk vind – naast mijn familie en geliefden- : een gezond, fit, bevredigend en actief leven zolang het kan! Zo. Als niemand het erg vind excuseert u mij dan voor mijn proteïneshakje… Want daar kan ik natuurlijk écht niet zonder 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s