Kattenvrouwtje


Stiekem
Voor alle poezen en kattenliefhebbers onder jullie lezers: misschien is het beter dit artikeltje niet te lezen. Het zou kunnen zijn dat je emoties jegens mij hoog op lopen. Is dit niet het geval; lees dan rustig door.
Lang geleden, toen ik verliefd, net zelfstandig en onbezonnen was fietste ik op een dag langs het dierenasiel. Mijn oog viel op een snoezig katje die angstig in een kooitje zat te bedaren. Ze was (bleek later) zwaar verwaarloosd van straat geplukt, nog maar heel klein en door de dierenarts helemaal opgelapt tot een mooi, maar contactgestoord katje.
Dat ik dat allemaal nog niet wist is natuurlijk logisch, want IK ben degene die het diertje in huis haalde. Alleen, ik deed het niet voor mezelf, maar voor mijn vriend. Ik had namelijk de illusie dat ik hem er een giga-groot plezier mee deed. Dat het dus ook alleen zijn plezier zou zijn vergat ik door de roze bril die ik toen nog ophad.
Mijn vriend (inmiddels echtgenoot) was thuis grootgebracht met dieren en… een kat. Meerdere, maar de toenmalige kat “Femke” (die ze liefkozend “Femmeltsje” noemden) zwaaide er de scepter. Ik had niet zoveel met het dier, het was amper aaibaar en wilde alleen maar bij de man des huizes op schoot zitten. Bovendien plaste ze uit hufterigheid op de bank… Maar oké, hij hield van katten dus Paulina kocht een kat(je). Wij hadden trouwens ook een boel dieren toen ik klein was – ik heb er alleen niets aan over gehouden; een drang naar een huisdier zeg maar.
Anyway, Poes werd Mindy genoemd en het huisdieravontuur ging van start. Fijn. Maar Mindy bleek zoals ik al zei, lichtelijk (nou ja, eigenlijk zwaar) contactgestoord en verstopte zich de hele dag op zolder. Ze woonde destijds in mijn oude poppenhuis en kwam alleen tevoorschijn als ze eten kreeg of op de kattenbak moest. Gelukkig was ze daarin wel normaal.
op
Ik vond het op zich niet zo’n punt hoor. Ik ben niet echt een kattenvrouwtje dus had er amper werk van. Behalve toen ze steeds op mijn snoezige rieten stoeltjes begon te piesen… Toen heb ik meteen contact gezocht met het asiel om te vragen of ik ook garantie had op de aangeschafte kat. Een kat? Oké, maar geen gezeik a.u.b.
De oplossing was simpel; even naar de dierenarts voor een sterilisatie; dan zou het probleem snel opgelost zijn. Dit bleek inderdaad het geval. Maar krols als de kat was ontsnapte ze uit het doucheraam en ging zitten viezelevozelen met de witte stoere buurtkater, die mij, eenmaal gevonden, niet tolereerde en brutaal naar me blies toen ik Mindy uit zijn opgewonden klauwen wilde redden. Missie mislukt, maar gelukkig kwam ze na een dag of drie uit zichzelf naar me toe, kon ik haar vangen en kon ze alsnog geholpen worden. 
Probleem opgelost. Mindy werd een fatsoenlijke op de kattenbak plassende huiskat die ik amper zag. Totdat we verhuisden naar ons huidige adres. Mindy veranderde. Ze werd bij elk kind dat geboren werd aanhankelijker. Ze vind het zelfs leuk om veelvuldig geaaid te worden. Punt is alleen, ik niet. En dat is dan best wel zielig.
Mindy heeft twee mandjes en is zowaar afgericht. Niet op de stoelen, bank of ander kwetsbaar materiaal maar alleen in haar mandje of de vensterbank. En dat doet ze ook keurig. Als ze honger heeft miauwt ze zo hard ze kan, maar, onverbiddelijk als ik ben vraag ik altijd of haar bordje leeg is. Liggen er nog drie brokjes in je bakje? Eerst opeten, dan nieuwe. En dat doet ze dan dus ook. De kans dat we ooit weer (zó’n afgerichte!) kat krijgen lijkt mij nihil.

Er zijn met drie kids en een man in huis natuurlijk zat aai-momentjes. Maar zo’n aai-momentje kan niet geschieden zonder werkdoekje bij de hand. Want als ze dan eenmaal geaaid wordt kwijlt ze de hele vloer onder. Of de bank (als ze daar stiekem zit) of een vensterbank. Daarnaast heeft ze bij tijd en wijle last van haarballen. Die zijn – naast de kattenbak  nog het allerergst 
Als ik zonder bril de keuken ’s ochtends  indartel stuur ik altijd eerst wat kinderen de keuken in om te checken of er hier of daar niet een plas katten-puke ligt. Ik vind dat Zo Gruwelijk om met mijn blote voeten (of sokken) in te gaan staan. Ieuw. Dus regelmatig ben ik hier om zeven uur ’s ochtends al met de Dettol in de weer om de draad vervolgens ontsmet weer op te pakken.
Mindy is eigenlijk een voorbeeldige kat. Wat dat betreft heeft ze het niet getroffen met mij als ondankbaar vrouwtje. En aan mijn andere helft heeft ze ook al niets want die heeft mij destijds blijkbaar een rad voor mijn ogen gedraaid. Hij vindt katten fantastisch, maar gruwelt net zo hard van een vieze kattenbak of kattenkwijl als ik dat doe. Gelukkig zijn de kinderen d’r nog die boos op ons foeteren als we de kat in hun ogen onheus bejegenen.
de bank…
Inmiddels is poes al 17 jaar en eigenlijk al hoogbejaard. En gaat ze lekker op vakantie als wij dat ook doen. De dierenarts spreekt niets dan lof over deze mobiele en fitte huiskat die je rustig kan vergelijken met de vitaliteit van een 70 jarige Patricia Paay of Conny Breukhoven. Ze lijken allen de eeuwige jeugd te hebben. Daarnaast is ze supergevoelig en krijgt acute blaasontsteking als ik niet lekker in mijn vel zit. Best wel aandoenlijk als ik het zo opschrijf. 
Nou ja, dan maar een kat. Ik heb in opdracht van oma (gedwongen dus) eens een goudvis meegenomen als aanvullend huisdier. Dat was helemaal niks. Ik dook het internet op om de natuurlijke habitat van een goudvis eens te bestuderen en kwam tot de conclusie dat het je reinste dierenmishandeling is zo’n beestje op te sluiten in een kom. Die diertjes zwemmen het wild kilometers, dus, tijd voor een goudvis – release. Met elkaar naar het park en de goudvis ritueel vrijgelaten. 
Dat mama hier het gelukkigst van werd is best wel een beetje egoïstisch. Maar mama is ook degene die elk diertje van zorg dient te voorzien (voer, water, kattenbak, pension, dierenarts, vlooienmiddeltjes, ontwormtabletjes en.zo.voorts.) dus dat dingetje heb ik mezelf allang vergeven. Een harteloze kattenhater en vissenhater ben ik nou ook weer niet.
Kijk aan, poes miauwt. Eens kijken of het bakje al leeg is 😉 Kan ze na de maaltijd een tukje in d’r mandje doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s