Donkere wolken

De wolken pakken samen

‘T is donker om je heen
Dicht zitten alle ramen
Waar eerst de zon door scheen
Het leven valt in duigen
Je laat je tranen stromen
Hoe ver kun je nog buigen?
Er lijkt geen einde aan te komen
Het is zo vreselijk donker
Het leven is wat je nu vreest
Toch is er nog een vonkje
Want je hart dat brandt nog steeds
Je draagt hem altijd bij je
In je hoofd en in je hart
Die vlam zal altijd blijven branden
Al ben je verdoofd of juist verward
Je pad lijkt nu nog mijlenver
Een onbekende bestemming
Je neemt nu echt een andere weg
En je leven een eigen wending
Al voelt je hart een stuk te sterven
En lijkt de tijd nu stil te staan
De zon blijft zich niet steeds verbergen
De wolken zullen straks weer gaan
Vleugels wil ik je geven
Om je pijn te verzachten
Vleugels om jou nu in je leven
Heel gauw weer te laten lachen
Ik wil je heel graag zeggen
Al is hij niet meer in je leven
Hij heeft je zijn liefde en leven gegeven
Zijn ogen, zijn hoofd en zijn hart
Laat zijn liefde jouw pijn maar verzachten
En bewaar wat je samen had
Houd dit voor de rest van je leven
En voor altijd in gedachten❤️

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s