‘Ik wil niet naar school!!’

Onze jongste zoon is aan het proefdraaien op de basisschool. Feest dus. Tenminste, dat was het de eerste paar keer. Gistermorgen was het al ietwat minder leuk en vanmorgen hoorde ik om 06.30 uur al ‘ik ga níet naar school!! Ik ga niet in de auto en niet uit de auto en niet de klas in!!’
Goed. Ook goedemorgen. Niet teveel op ingaan en gewoon afwachten is mijn instelling. Maar onder het douchen, onder het ontbijt en zelfs onder het tandenpoetsen bleef hij het herhalen.

Onderweg in de auto foeterde hij maar door. Ik heb hem zo ongeveer het schoolplein ‘overgeschoven’, de gang door en de klas in. Daar heb ik hem uitgelegd dat hij toch echt moet blijven, tenslotte wil hij geen baby blijven en na dit vier keer te hebben herhaald heb ik hem een kus gegeven, een knuffel en beloofd dat ik hem straks weer op kom halen. ‘Maar dat gaat nog zo lang duuuuuren…!’

“Tja, daar kan ik niets tegen in brengen. Maar ja, de centen voor onze patatdag moeten wel verdiend worden en mama is ook kind geweest lieverd. Dan zei oma ook niet: ‘ach lieverd, blijf maar thuis’. Niets daarvan dus jij gaat ook gewoon naar school en nu niet meer zo aanstellen.”

Als je de boekjes allemaal leest en opvoedprogramma’s bekijkt doe je het wel erg vaak fout. Ik ga ook niet elke keer door mijn knieën als ik wat uitleg (als er weer eens iets niet mag). Te vaak ga je in discussie met je kind omdat je denkt dat het wat oplost. Hoe vaak gebeurt het niet dat je je realiseert: zo was ik vroeger he-le-maal niet! Sterker nog, wat je kind dan doet zou je niet eens gedurfd hebben!
Maar ja, de tijden veranderen blijkbaar (of ik ben een softie). Laten we van het positieve uitgaan, anders raken we gedeprimeerd 😉

Het is altijd een troost van andere ouders (en grootouders)  te horen en te lezen dat de situaties overal voorkomen. Thuis is hun basis en kan en mag alles uitgetest worden om hun identiteit vorm te geven. In een veilige thuisbasis kun je je pas goed ontwikkelen. Ondanks geruzie tussen je kids (mijn ochtendhumeur is begonnen toen de oudste twee begonnen te praten -tegen elkaar-) is het een fijne wetenschap dat dit overal gebeurt. Dus ook bij ons. En dat alles uiteindelijk weer goedkomt. Gelukkig blijf ik de ‘liefste mama van de wereld’ ondanks kleuterpubers, groep 5 en 6 – discussies en meningsverschillen  ‘waarom, waarom, waaaaarommm???’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s