(niet) lekker eten met kinderen

Kinderen en eten. Een merkwaardige combinatie. Veel kinderen hebben een haat-liefde verhouding met eten. Ze lusten heel veel (en dan met name veel van wat je liever niet elke dag op tafel zet) maar lusten daarentegen ook veel niet (en dat zet je dan weer liever wel regelmatig op tafel).

Als ouder wil je dat je kind goed eet. Gevarieerd, gezond, bewust, ach, wat eigenlijk niet. Je wilt dat hij of zij nu en later zo fit als een hoentje door het leven huppelt en alles eet wat de pot schaft. Daar kunnen we duidelijk over zijn.Wat we absoluut niet willen is dat je een ‘kieskeurig’ kind creëert dat overal z’n neus voor ophaalt en leeft op vitaminepillen en afhaal Chinees.

1. Maar ja, wat doen we er aan? Het is aan te bevelen dat jij jezelf ook niet kieskeurig opstelt. En je partner natuurlijk ook niet (al vind ik het nog zo heerlijk, als mijn man en vies gezicht trekt kan ik het dus schudden met mijn ‘brúne boon’).

2. Hoewel mijn kinderen in principe alles wel eten, hangt het er wel degelijk van af hoe het op hun bordje ligt. Is hun groente te grof gesneden? Dan vraag ik om moeilijkheden. Daarom snijd ik de andijvie voor hun al mooi fijn alvorens ik het kook. Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld prei. En ja, toen ik zelf klein was maakte ik daar als kind geen punt van; maar ja, de mijne doen het nou eenmaal wel dus zoek je naar een alternatief. En dat is dus he-le-maal niet erg!

3. Wat ook uitmaakt is: hoe maak ik dat het smaakt? Alleen de groente koken of stoven en op tafel schuiven gaat ‘em dus niet worden. Zo goed als ik wil dat mijn smaakpapillen gestreeld worden, zo goed willen mijn kinderen ook dat hun prakje lekker smaakt. En dat is meestal niet rechtstreeks van de tuin op je bord. Er moeten nog wel een paar tussenstops toegevoegd worden.

4. Tegenwoordig kook ik weer gewoon macaroni met een groentepakket (of verse groente) maar toen onze oudste zoon die macaroni (met die mooie rode kleur uit het pakje) door de kamer smeet, met als gevolg onherstelbare schade aan mijn witte gordijnen) vond ik een andere oplossing.Een lekkere zelfgemaakte pastasaus (van gezeefde tomaten) met losse pasta erbij. En nu? Nu eten ze allemaal hun vingers erbij op en ik heb in de kooktijd van de pasta een gerecht op mijn tafel – een echte win-win situatie zeg ik!

5. Mijn geheime ingrediënt bij  groenten als: prei, Chinese kool en spitskool ? Crème fraîche! Dat maakt de smaak lekker zacht. Een beetje maïzena erdoor heen roeren et voila: iedereen is blij. Uitgebakken spekjes doen het hierbij ook altijd goed, al beperk ik dat wel omdat het toch weer extra vlees is wat je op tafel zet. Maar een paar spekjes kun je makkelijk snijden van een stuk spek; dan houd je niet veel over, eet niet teveel en hebt wel zo’n lekker smaakje aan je gerecht. Tip: rookzout; dit geeft ook zo’n lekker smaakje. Maar pas op, niet te scheutig met zout zijn.Groente opstoven met een scheut koffiemelk doet het overigens ook altijd goed bij bijvoorbeeld spruitjes of andere koolsoorten. Dit vind ik zelf altijd handig wanneer ik oppas met mijn eigen vet of calorie-inname

6. Als ik eens makkelijk wil maar de kinders wel hun groente toe wil hebben? Een lekkere maaltijdsoep met hierin een gekozen groente: bijvoorbeeld prei, broccoli, bloemkool, winterpeen, you name it, you create it, your kids eat it! Groente koken (en evt. een aardappeltje erdoor voor je koolhydraatjes en binding van je soepje), staafmixeren, beetje crème fraîche, beetje peper en zout of een bouillontablet, en klaar. En een kop soep hebben je kinderen zo opgelepeld!

7. Groentepakket door de macaroni/nasi/bami etc. Een groentepakket (of twee) door een van bovenstaande gerechten is lekker. Probleem is alleen dat onze jongste altijd piept wanneer hij bepaalde groentes niet kan identificeren. Het zijn gelukkig maar fases, maar eenmaal in deze fase ben je als ouder maar mooi de sigaar. Mijn oplossing voor grove groenten: de keukenmachine. Huppekee in de machine, een paar tellen hakken en meer groenten door je gerecht die je peuter er nog amper uitvist. Twee vliegen in een klap ; meer groenten (omdat het fijner is) en minder gepiep.

Door bovenstaande trucs hebben mijn kinderen lekker leren eten. Inmiddels zijn ze een beetje ouder en worden ze makkelijker in ‘vreemde gerechten’.  Maar is je kindje niet een makkelijke eter en wil je wat proberen? Baat het niet dan schaadt het niet. De kans is groot dat je kindje met bovenstaande foefje z’n toetje opheeft voordat jij ‘wel bekome U’ kan zeggen! Succes!